H Ελεονώρα Ζουγανέλη δεν χρειάζεται πλέον ιδιαίτερες συστάσεις, έχοντας αφήσει το στίγμα της στην ελληνική μουσική σκηνή τα τελευταία χρόνια. 5 και 6 Μαΐου μάς χάρισε δύο αξέχαστες βραδιές στον ασφυκτικά γεμάτο χώρο του Plan B, στο λιμάνι της Χίου, και είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει μια αποκλειστική συνέντευξη. Απολαύστε την!

Από τον Στράτο Κ.

– Ελεονώρα, καλώς ήλθες στη Χίο. Πρώτη σου φορά στο νησί μας;
– Όχι. Έχω ξαναέλθει ένα καλοκαίρι για διακοπές. Έμεινα αρκετές μέρες και πέρασα πολύ καλά!

– Λοιπόν θα ξεκινήσω με την ερώτηση που σίγουρα έχεις βαρεθεί ν’ ακούς. Πώς ήταν να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια όπου και οι δύο γονείς σου ήταν γνωστότατοι και πολύ αγαπητοί καλλιτέχνες;
– Για μένα είναι οι γονείς μου, οπότε είναι το ίδιο πράγμα, ό,τι δουλειά και να έκαναν.

– Περισσότερο ήθελα να σε ρωτήσω όσον αφορά την Ελεονώρα ως παιδί. Δεν σου φαινόταν «κάπως» το ότι όπου πηγαίνατε ως οικογένεια ήσασταν άμεσα αναγνωρίσιμοι;
– Πραγματικά δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Ήταν μια κατάσταση που απλά συνέβαινε και δεν μου έκανε εντύπωση. Ήμουν όμως τυχερή, γιατί οι γονείς μου ήταν πολύ κοντά μου πάντα και προς εμένα ήταν πολύ…«γονείς». Δεν με άφησαν ποτέ να πιστέψω ότι όλο αυτό ήταν κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που βίωναν τα υπόλοιπα παιδιά.

– Ελεονώρα, ξεκίνησες από το θέατρο. Πώς και προέκυψε η πορεία σου στο τραγούδι;
– Εγώ πάντα τραγούδι ήθελα να κάνω. Το θέατρο ήταν ένα σχολείο που με δίδαξε πολλά, αλλά το τραγούδι ήταν αυτό που με ενδιέφερε εξαρχής.

– Κεφάλαιο δισκογραφία λοιπόν. Δύο προσωπικοί δίσκοι και συμμετοχές σε πολλούς άλλους. Πώς σου φαίνεται η διαμορφωθείσα λόγω της κρίσης κατάσταση στην ελληνική δισκογραφία και όχι μόνο;
– Είναι μια ιστορία που κρατάει πολύ καιρό τώρα. Εγώ δεν έζησα τις μεγάλες στιγμές της δισκογραφίας έτσι κι αλλιώς. Προσπαθούμε όλοι μας να προσαρμοστούμε. Δεν είναι ευχάριστο, γιατί άλλα βλέπουμε και άλλα ονειρευτήκαμε. Μπορώ όμως να πω ότι τα πράγματα για μένα δεν ήταν πολύ άσχημα, γιατί η εταιρία μου με στήριξε και βγήκαν δύο δουλειές –με κόπο βέβαια και πολύ δουλειά προσωπική.

– Είναι πολύ δύσκολα για τα παιδιά που βγαίνουν τώρα σε σχέση με 4-5 χρόνια πριν;
– Είναι δυσκολότερα σε σχέση με 4 μήνες πριν! Κάθε μήνας που περνάει τα πράγματα είναι χειρότερα γι’ αυτούς που ξεκινάνε τώρα. Μιλάμε για άλλα συμβόλαια και άλλες παραγωγές σε σχέση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν.

– Δεν σ’ ενοχλεί το ότι τα CD πλέον αποτελούν «είδος περιπτέρου»;
– Όχι, γιατί είναι κι αυτό μια εξέλιξη αυτού που συμβαίνει. Είναι μια οδός για να φτάσει η δουλειά μας στ’ αυτιά των λίγων που αγοράζουν πλέον CD, εφόσον τα περισσότερα παραδοσιακά δισκάδικα έχουν κλείσει.

– Το downloading θα ήταν η επόμενή μου ερώτηση.
– Είναι κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνη ως ακροάτρια. Αγοράζω τα CD που θέλω –και θα συνεχίσω να το κάνω. Η νέα γενιά είναι πολύ εξοικειωμένη με το internet, ξέρουν να το χειρίζονται και έχουν άμεση πρόσβαση σε οτιδήποτε θελήσουν ν’ ακούσουν.

– Αλλάζω σελίδα και περνάω στο θέμα των συνεργασιών σου. Έχεις δουλέψει με πολύ μεγάλα ονόματα αλλά και παιδιά της γενιάς σου. Αν έπρεπε να διαλέξεις μία την οποία θα χαρακτήριζες την αγαπημένη σου, ποια θα ήταν αυτή;
– Είναι πολύ δύσκολο να διαλέξω. Ήταν διαφορετικές στιγμές σε διαφορετική φάση της ζωής μου. Αν έπρεπε να επιλέξω, ίσως έλεγα την πρώτη μου με τον Γιώργο Νταλάρα, γιατί καθόρισε τη μετέπειτα πορεία μου, αλλά θα έπρεπε ν’ αναφερθώ και στην τελευταία μου συνεργασία με μεγάλο καλλιτέχνη, τον Δημήτρη Μητροπάνο. Τον τελευταίο καιρό συνεργάζομαι με ανθρώπους της γενιάς μου.

– Είναι ευκολότερο να δουλεύεις με καλλιτέχνες της γενιάς σου ή με μεγάλα ονόματα;
– Σίγουρα με μεγάλα ονόματα! Η ευθύνη είναι πολύ μικρότερη σε αυτήν την περίπτωση, παρότι είχα πάντα την επιθυμία να είμαι καλή και ν’ αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις. Όταν ξεκίνησα την προσωπική μου διαδρομή, το άγχος και η ευθύνη ήταν πολύ μεγαλύτερη, γιατί ο κόσμος, όσος και να είναι, είτε 5.000 είτε 50 άτομα, έρχονται για σένα.

– Θεωρείς σημαντικό το ότι αυτοί που έρχονται στις εμφανίσεις σου έρχονται για να δουν και ν’ ακούσουν εσένα προσωπικά;
– Βέβαια! Είναι σημαντικό και πολύ μεγάλο δώρο στη ζωή μου!